Schrijven is schaken. Met jezelf. En de fase waar ik nu in zit is niet het partijtje schaak op zaterdagavond met een glaasje van het een of ander en een portie bruin fruit en Kind of Blue of de platenspeler, maar die van het gooien met meubilair als iets niet lukt. Van het nagelriemen open pulken en jezelf erop betrappen dat je zit te hummen, die fase. De fase van beslissingen nemen die zo radicaal zijn dat het voelt alsof je opnieuw begint. Met andere woorden, ik zit nogal in mijn hoofd.
Lees verder “winkelperikelen (5)”Tag: collegas
winkelperikelen (2)
Vanochtend liep de winkel meteen bij opening vol. We stonden met z’n drietjes, dus het was aanpoten: twee kassa’s open en een collega op de vloer om te adviseren. Iedereen die ooit in een winkel heeft gewerkt herkent dit: er is geen pijl te trekken op de hoeveelheid bezoekers. Soms stopt er om de hoek een bus, zo lijkt het, en dan komen al die mensen tegelijkertijd winkelen en vervolgens gaan ze ook tegelijkertijd weg. Alsof ze afgesproken hebben.
Lees verder “winkelperikelen (2)”