Maand: september 2025

In een schimmige hoek van hartje stad, in een steeg waar de bewoners het voor elkaar hebben gekregen dat er niet gefietst mag worden, ligt mijn bios. Frans Halsema zong ooit iets over de Cineac (‘Artis weer papa en Cineac toe’ uit ‘Sandra’), maar dat is het niet, die bestaat echt en ligt ergens anders. En toch kan ik me voorstellen dat dit type theater wel was wat hij bedoelde. Het is erin geslopen bij me dat ik cineac denk als ik door de stad loop. Van Centraal station over de Kalverstraat en voor De Boekwinkel naar rechts en vlak voor de Schouwburg weer naar rechts.

Het is niet een heel lang stuk, tussen de parkeerplaats aan het water en mijn voordeur. Drie lijsterbessen en vier eengezinswoningen, drie lantaarnpalen. Toch was er tussen punt A en punt B het besef dat alles wat ik van plan was voor vandaag in de put was verdwenen. Oh er zijn ook twee afvoerputten. Niet dat daar mijn sleutels in verdwenen, maar waar ze dan wel waren had ik die eerste paar seconden (seconden waarin achter mij de lesauto optrok en wegreed) niet door. Het was halverwege dat stuk.

Het is begonnen. Voor de derde keer het tweede semester van het derde jaar. Als ik dit jaar niet haal is het exit voor het vak proza. En omdat ik afgelopen twee semesters voor mijn gevoel stukliep op de verbinding met mijn docenten, besloot ik mijn spaarpotje aan te breken en me aan te melden voor twee vakken in plaats van alleen het hoofdvak proza. De kans op twee leraren die niet passen is immers kleiner dan één leraar die niet past. En ik heb nog iets stoers gedaan: ik heb een Cineville-pas genomen. Want ik hou van films, maar zie ze te weinig.