Inmiddels is mijn geleuter over woorden en zinnen toch wel hèt bewijs dat schrijven meer is dan op een zolderkamertje op ganzenveren sabbelen, mag ik hopen? De opleiding die ik doe is meer een sportschool of een trainingslocatie van de literaire commando’s dan een ruimte waar je gewoon een beetje kan freewheelen. Freewheelen is de basis van ieder proces, maar zo aan het eind van het semester, met het grote inleveren hijgend in mijn nek, is er van freewheelen geen sprake meer.
Lees verder “inleveren”Maand: mei 2025
winkelperikelen (6)
‘Als jij hier niet over schrijft, dan doe ik het.’ M. zeeg neer op haar elleboog in de hoop buiten beeld te blijven van mevrouw Sorry.
‘Maak je geen zorgen, dat verhaal komt er,’ beet ik ‘Mag ik zo met haar afrekenen? Desnoods ruilen we als ik net iemand anders aan het helpen ben.’ Het stoom kwam uit mijn oren, als in, ik was de fase ingegaan van harder praten, korte antwoorden en streng aankijken. Dit is wat er gebeurde.
salon/schrijverscafé
Soms heb je net even dat duwtje nodig en vandaag kreeg ik dat duwtje onder het toezicht van een flink dood hoofd. Ik bedoel, kijk nou wat een joekel. Mijn god. Meteen daagde er begrip voor alle beestenkoppen in salons van keizers en koningen; het is best indrukwekkend als zo iemand (of het restant van zo iemand) van boven op je neerkijkt.
Lees verder “salon/schrijverscafé”