In 1999 gaf Bowie een interview. Hij, een tevreden man van in de vijftig met piekhaar en een hip brilletje en een bibliotheek van heb ik jou daar (zowel in zijn huis als in zijn hoofd) benoemde de omvang van het fenomeen internet.
Dat we nog maar amper doorhebben wat het allemaal teweeg gaat brengen. Dat het gruwelijk en prachtig tegelijk is.
Vanochtend, ik was onderweg naar werk, plaatste een vriend van me een serie portretjes, ik kan ze niet anders noemen, in de vriendengroep. We zijn collega’s van het Land van Ooit, dus we gaan nogal ver terug. Na het sluiten van de Ooitse grenzen, werd hij grafisch ontwerper en theatermaker en dus kwamen de portretjes die hij vanochtend presenteerde niet helemaal als een verrassing. Wat wel ontroerde was de tijd die hij eraan had besteed, er zat zorg in. In de Action Figure-versie van alle leden van die groep. En zo had hij ook mij onder handen genomen, op basis van de laatste fotoshoot. In zwart kant, haar opgestoken. Met een ganzenveer en een zwart inktpotje (op een zwarte achtergrond) en een fles Bailey’s. Toegegeven, als ik vastloop tijdens het schrijven, staat Bailey’s onderaan de lijst van dingen die ik kan doen om de motor weer in beweging te krijgen, maar het staat er wel op. Des te mooier dat vriend een plastic mini-versie in mijn verpakking zette. Voor als de inkt in het inktpotje op zou raken natuurlijk.
Ding is, opeens realiseerde ik me dat ik wel op een heel ongelukkig moment met een schrijfhulp-plan kom. Wat ik kan, kan ChatGPT namelijk beter en gratis. Of nou ja, het was niet een besef dat uit de lucht kwam vallen. Het is gewoon dat het woord ChatGPT niet uitgesproken mag worden op school, het is een soort Je-Weet-Wel en op mijn werk komen we er ook niet mee in aanraking, dus ik merk er niet zoveel van. Ik heb er ook geen last van, ik ben verdomme dit weblog begonnen om de overdaad aan verhalen uit mijn hoofd te krijgen en een week na de sleuteloverdracht, heb ik nog steeds twee of drie keer per dag het gevoel HIER MOET IK OVER BLOGGEN! Wat ik niet doe, moet de boel wel een beetje doseren, maar je snapt me. Ik heb dat hele ChatGPT voorlopig niet nodig. Voor mij geen writer’s block, de komende tien jaar.
En toch stond die plastic versie van mezelf opeens voor iets. Afgelopen weken was ik zo gebrand op een succes maken van mijn schrijfcoacherij, dat ik in het wildeweg ben gaan zoeken en nu stikt mijn Facebook van de trainingen die beloven dat ik getallen met een K erachter om ga zetten dit jaar en dat klanten op me afkomen als vliegen op een koeienkont. ALS ik hun training volg. En ik dacht alleen maar, dan word ik dus zo’n plastic figuurtje. Die in de wirwar van andere schrijfcoaches met iets unieks op de proppen moet komen en die, als het toch niet van de grond komt, ondergedompeld wordt in falen. Ik wil helemaal geen getal met een K erachter omzetten. Ik wil eerst even wennen aan het feit dat die site er is, dat ik, als ik wil, twee, drie keer per dag in de pen kan klimmen. Wat ik niet doe, maar het idee dat het kan is al zoveel waard.
Gefrustreerd zette ik Facebook uit en schoof mijn telefoon terug in mijn schoudertasje. Liever even van het voorbij schietende landschap genieten, dacht ik. Ik nam een slok thee. Alsof ik alleen maar meetel in deze wereld als ik ook een online training ga ontwikkelen, dat ik alleen maar klanten aantrek als ik voor tweeduizend euro een cursus manifesteren volg bij iemand die daar wel in gelooft. Alsof school nog niet duur genoeg is. Alsof ik me niet genoeg ontwikkel op dit moment. Weg dat kreng. <PING> Ik haalde mijn telefoon weer tevoorschijn. De berichtjes flitsten op. En toen was daar dat plastic hoofdje op dat zwarte lijf met dat zwarte kant. AI imitates life or life imitates AI. Je kan er van alles van vinden. Ik zag vooral de tijd die vriend erin gestoken had.
Voorlopig hou ik me bezig met bloggen. Het moment dat mensen me aan de mouw gaan trekken met hun rammelende tekst komt vanzelf. Daar heb ik alle vertrouwen in. Ik kijk bijna net zo tevreden uit mijn ogen als deze schrijvende, drinkende Morticia.
tudu tudum <tik tik> tudu tudum <tik tik>
tudu tudum tudu tudum tudu tudum <tik tik>