Inmiddels is mijn geleuter over woorden en zinnen toch wel hèt bewijs dat schrijven meer is dan op een zolderkamertje op ganzenveren sabbelen, mag ik hopen? De opleiding die ik doe is meer een sportschool of een trainingslocatie van de literaire commando’s dan een ruimte waar je gewoon een beetje kan freewheelen. Freewheelen is de basis van ieder proces, maar zo aan het eind van het semester, met het grote inleveren hijgend in mijn nek, is er van freewheelen geen sprake meer.
Lees verder “inleveren”Categorie: Schrijfperikelen
date/oh Bruna
Gisteren overkwam me waar ik al maanden naartoe werkte: ergens ging een deur dicht. Op wat minuscule dingetjes na was mijn verhaal zo ver gevorderd dat het klaar was voor de volgende cirkel. Ik werk namelijk met cirkels. In de eerste cirkel zitten mijn docent, mijn klasgenoten en één, bij hoge uitzondering twee vrienden die meelezen.
Lees verder “date/oh Bruna”
land in zicht
Als verhalen schrijven varen is, heeft er zojuist iemand hoog in het kraaiennest geroepen dat er land in zicht is. Een dubbel gevoel, mensen op schepen varen niet omdat ze zo graag op het land zijn. Natuurlijk is het fijn weer even onder de mensen te zijn, maar het is ook een afscheid.
Lees verder “land in zicht”