Links van het bushokje stonden twee fietsrekken. Niet van die rekken waar je je voorwiel in rolt, maar hoge frames waar je hele fiets tegenaan rust. Als er niet een tweede dwarsbalk tussen gesmeed was, zou je er prima op kunnen koppeltjeduikelen. Ik zat op het bankje in het hokje en hij, die eerst rechts van het hokje stond te roken, besloot aan de linkerkant te gaan staan, met zijn in witte, korte broek gehulde smalle mannenbillen leunend tegen zo’n fietsrek.
Lees verder “bushokje”Categorie: Verhalen
<foetert> reclame voor dinsdag
Mensen met bedrijven maken reclame. Het is als op het marktplein staan en roepen dat je vis verkoopt. Probleem is, het moet wel kloppen wat je roeptoetert. Mijn god, ik ben zo blij dat ik niet inkomensafhankelijk ben van schrijven. Dat ik een gewone, saaie baan heb, met gewone, saaie collega’s en gewone, saaie klanten naast mijn wilde bestaan als schrijver. Want ik ben nog lang niet goed in roepen wat ik precies verkoop, omdat ik het zelf ook nog niet zo goed weet. Ik sta voor een kraam vol vers gevangen, spartelende… ho wacht.
Lees verder “<foetert> reclame voor dinsdag”
museum Kruithuis
Al jaren fiets ik iedere dag om de stad heen naar het station en kom dan langs dat markante gebouw aan de Aa, het Kruithuis. Ik moet er altijd even naar kijken, het is zo’n typisch 80-jarige oorlogsgebouw, waarvan ik ook niet weet wat dat nou precies inhoudt, maar ik bedoel dat het iets ademt wat ik me bijna niet kan voorstellen.
Lees verder “museum Kruithuis”