het is gebeurd, de verzendknop is ingedrukt. Al weken tuimelt mijn brein als een cavia in een molen: de tarotkaarten roepen, lonken, verleiden, maar heb thuis geen plek, mijn heksenhuisje is niet groot genoeg. Thuis leggen is ook geen optie (tenzij voor een grote groep zoals een vrijgezellenfeest) dus waar dan? Esotherische beurzen zijn niet mijn ding, ik hou er niet van als gesprekspartners eerst hun hand een half uur boven de kaarten laten zweven om te voelen voor ze kiezen en feesten en partijen kunnen nog niet, want de fotograaf waar ik laatst een shoot mee had is nog bezig met bewerken. Horeca-locaties zijn ook geen optie, ze zien me aankomen met de kaarten en al die diepe, psychologische gesprekken. Al die proppen Kleenex. Bovendien is het vaak onrustig, rumoer van andere bezoekers, luistervinkende obers… Trrrr gingen mijn gedachten.
Vorige week had ik een koffiedate met een oud-collega en hij was vertraagd. Treinen reden niet, hij moest van ver komen. Ik was er al, bestelde gemberthee. Het was er rustig, de muziek stond niet te hard. Er was een hoekje links van de deur waar twee mensen zaten te smoezen met elkaar. Opeens viel het kwartje. Zo diep gaan mijn kaartgesprekken niet. Er gebeurt wel altijd van alles op de gezichten van gesprekspartners, maar ik ben geen psycholoog en houd me ook ver bij advies vandaan. Gesprekspartners trekken vaak zelf de helderste conclusies. Soms meteen, soms na een paar dagen. Ik ben meer van het samen kijken, het herkennen van patronen en daar wat mee doen.
Een rustige vrouw bracht me mijn gemberthee, ze checkte bij me of ik oké was. Ik vertelde van mijn verlate afspraak, ze knikte geruststellend. Hoezo zou zij luistervinken? Als er één vakgebied de geheimen van de wereld draagt, dan zijn het wel horecamedewerkers. ik voelde mijn schouders zakken. Waarom niet? Waarom zou ik niet op dit soort plekken opstarten? Ik moet er weer in komen, opwarmen, ben weer aan het bestuderen geslagen, misschien door de trainingen, misschien door het ding met de nek van afgelopen zomer, geen idee, ze werken in ieder geval nu nog beter, de kaartjes. Alsof ik ze weer een beetje beter begrijp.
Vanochtend heb ik een horeca-locatie gemaild. Of ze er oké mee zijn als ik om de zoveel tijd daar afspreek met mensen om kaarten te leggen. Gezellig met een bakkie koffie. Geen idee hoe ze gaan reageren. Het is een goed begin, los van de uitkomst.